Doorgaan naar hoofdcontent

Wie helpt zoeken naar de armband(met as van overleden vader)van een vriendin van mij?

Wie wil helpen zoeken naar de armband van een vriendin van mij? In de armband zit het as van haar vader waar ze een hele goede band mee had. Lees hieronder het bericht uit de telegraaf!

do 26 jan 2012, 17:49
|

As overleden vader verdwenen

door Rik Booltink
DUIVEN/ DIEREN -  Heel de omgeving zoekt mee, maar tot resultaat heeft dat vooralsnog niet geleid. Ilse van der Meij (23) uit Dieren verloor onlangs haar gouden armband met daarin het as van haar overleden vader Gerrit toen ze met familie een hapje ging eten in hotel Van der Valk in het nabijgelegen Duiven. "Ik doe er alles voor om hem terug te krijgen!”, zegt ze.
    Ilse van der MeijIlse van der MeijFoto: Henk Timmermans
    "De armband betekent alles voor me. Ik hecht geen waarde aan een begraafplaats of een herdenkingsmonument. Ik vond het juist fijn dat ik ongemerkt een klein deel van mijn vader dicht bij me kon dragen. Die bewuste avond zat ik aan tafel in het restaurant, keek ik naar de armband en besefte ik nogmaals hoe blij ik ermee was. Het liep toen al tegen het einde. Ik moet hem óf in de zaal, óf op weg naar de auto verloren zijn.”
    Direct bij thuiskomst heeft Van der Meij het restaurant gebeld en gevraagd of het sieraad ergens was gevonden, maar dat bleek niet het geval. De volgende dag is ze zelf teruggegaan en heeft ze alle stoelen en banken overhoop gehaald en briefjes achter de ruitenwissers gestopt. Dat leverde niets op. Ze gaat er daarom vanuit dat iemand de armband heeft meegenomen. Via Twitter is nu een actie opgezet om de vinder te bereiken. Tienduizenden mensen moeten de tweets intussen onder ogen hebben gehad.
    "De kans is groot dat iemand nu met mijn armband rondloopt, maar niet weet dat de as van mijn vader erin is verwerkt. Dat kun je vanaf de buitenkant niet zien. Ik neem het de nietsvermoedende vinder niet kwalijk, maar zou diegene wel willen verzoeken om contact op te nemen. Ik wil papa graag terug. Wij waren echte maatjes. We konden het heel goed met elkaar vinden, hielden allebei van sporten en een feestje op zijn tijd. Zijn plotselinge overlijden was een klap”, zegt de Dierense.
    Vader Gerrit kwam niet meer thuis van een dagje werken bij het spoor. "Het is heel wrang dat we geen afscheid van hem hebben kunnen nemen. Ik was nog geen 15 jaar toen het gebeurde. Eind september, precies acht jaar na zijn overlijden, heb ik de armband gekregen. Ik was er heel zuinig op en droeg het sieraad niet als ik een avondje ging stappen. Een familie-etentje leek me rustig en onschuldig, maar dat heeft me tóch die armband gekost.”

    Bron: telegraaf

    De armband
    04.jpg



    Reacties

    1. Jeetje wat zielig voor je vriendin. Ik hoop dat ze 'm nog terug vindt!

      BeantwoordenVerwijderen
    2. Jeetje wat sneu. Ik hoop echt dat hij terug gevonden word! Mooie gedachte ook van de armband. Wens er maar heel veel sterkte!

      BeantwoordenVerwijderen
    3. Ik hoop dat ze hem terug vindt!

      BeantwoordenVerwijderen
    4. Ik hoop dat ze hem terug vindt! Heel sneu ):

      BeantwoordenVerwijderen
    5. Oh jemig dit is echt naar,
      goed dat er zoveel aandacht aan wordt besteedt!
      Zou echt heel fijn zijn als de armband wordt teruggebracht!

      BeantwoordenVerwijderen
    6. Oh jeetje wat naar zeg! Ik hoop echt dat iemand hem vindt voor haar!!

      BeantwoordenVerwijderen
    7. oke dankje. ik heb een programma gedownload maar ik weet niet of die goed is haha. als je een goede vindt, kan je het mij altijd even doorgeven ja hihi zou fijn zijn (:

      BeantwoordenVerwijderen

    Een reactie posten

    bedankt voor je berichtje <3!

    Populaire posts van deze blog

    vrije tijd

    Ik ben iemand die te veel hobby's heeft. Maar kan je er echt te veel hebben? Mijn 'vaste"hobby is toch echt naaien. Tassen. kleding, knuffels en meer. Daaromheen doe ik honderd verschillende andere hobby's. Zo ben ik nu weer begonnen met mijn bullet journal. 2 jaar geleden was ik daar ook mee bezig. maar nu zit ik meer in de flow. Elke dag krabbel of tekenen ik er weer in. Daardoor besefte ik weer hoe fijn het is om creatief bezig te zijn. Vroeger was ik zo'n meisje die voor elke verjaardag knutselboeken en schetsboeken vroeg, ieder jaar weer. Zo groeide mijn liefde voor creatieviteit. Nu heeft is dit een aantal jaar naar de achtergrind verdwenen. Waarom? Vraag je je misschien af. Ik zal eerlijk zijn. Ik heb werkelijk geen idee. Misschien komt het omdat ik nu verhuist ben en al mijn knutselspullen weer bij elkaar heb. Alles weer " opnieuw"uitprobeer. Of misschien omdat ik mij er zelf tijd voor gun. Ik was altijd maar druk, druk druk....Met van alles en ...

    Naald-draad project "knuffel slaapzakje"

    Dit slaapzalke wilde ik al lange tijd maken. Maar ik vond het zonde om te maken als ik niet wist voor wie. Maar ik kan er vast wel een keer iemand blij mee maken. Dus hij komt in de doos met naald&draad projecten. Zodat ik iets leuks heb liggen voor bijvoorbeeld een kinderverjaardag,  Nodig: -  1 meter christa roze (kwantum)  - Naaigaren - Kussenvulling - Bijpassen garen - Naald - Naaimachine - Stofschaar - Potlood - Liniaal - Patroonpapier of bakpapier    Stappen: Teken twee rechthoeken op het patroonpapier. Een rechthoek van 33 x 25 cm (2 keer knippen) en een vierkant van 45 x 25 cm ( 2 keer knippen) De naadwaarde zit er al bij in. Teken allebei de rechthoeken twee maal over op de stof. Pak de twee kleine rechthoeken en speld deze met de goede kanten op elkaar. Naai deze helemaal rond, en laat ongeveer 5 cm open om het dekentje te keren. Pak de twee grote rechthoeken. Deze mogen met de goede kanten op elkaar met het dekentj...

    Alice I uit "Mijn tas"

    Toen ik net een mijn naaimachine had, grapte k. dat ik wel een mooie tas voor haar mocht maken. Dat zou een hele uitdaging zijn en waar ik normaal opgeef. Nam ik deze uitdaging aan. Een tas met alles erop en eraan. Terwijl ik nog maar net mijn naaimachine had.  Gelukkig had ik een paar maanden te tijd, want haar verjaardag was pas in juni. Wat betekende dat ik 3 maanden te tijd had. Ik had voor kerst een mooi boek gekregen; Mijn tas - Elisanne & Fynn. Voor vele van jullie een bekend boek. Daar had ik ook mijn eerste tasje uit gemaak, dus het begin was er.  Toen werd het tijd voor een model te zoeken. Ik wist dat die voornamelijk groot moest zijn, en ik kon niet kiezen uit de modellen in het boek. Ik had de Alice al op het oog, en toen K. op visite kwam toch maar even na gegaan of ze het leuk vond. Gelukkig had ik het goed, en vond ze het een leuke tas en mocht ik mij er helemaal op uit leven.  Ik heb bijna alles zelf gedaan. (behalve het laats...