Mijn verslaving...

Het zweet breekt mij uit. Weer geen berichtje, geluidje of mijn mobiel die gaat trillen. Helemaal niks! Hoe moet ik nou mijn social media bijhouden? Hoe moet ik nou de dag doorkomen?! Ik besef dat ik het echt niet aankan. Dit is niks voor mij, misschien ben ik wel verslaafd. Verslaafd aan mijn mobiel...
Oke , ik zal eerlijk zijn. Zo is het helemaal niet gegaan. Laat ik maar vanaf het begin beginnen. Afgelopen zaterdag zat ik lekker op de bank en was ik druk bezig met surfen. Op een gegeven moment zag ik een link die ik gewoon moest openen! ?Herkennen jullie dat, zo'n link op facebook die waarschijnlijk nergens op slaat. Maar zodanig je nieuwsgierigheid prikkelt dat het je het toch gaat openen. Dit gebeurde dus ook bij mij, stel je voor dat er iets heel belangrijks in stond (kleine kans) en dat ik dat dan niet mee zou krijgen? Ik klikte de link aan en toen gebeurde het. De site openende en verder gebeurde er niks. Alleen een link en een wit scherm.

 Damn, dacht ik nog. Dit gaat mij niet gebeuren! Elke keer als ik iets koop waar ook enige techniek is in verwerkt, gaat het stuk. Dit keer dus binnen twee maanden. Hoe kan dat toch, ik doe er voorzichtig mee en mijn mobiel zit veilig in het hoesje. Er zit zelfs een virusscan op. Oke, ik dwaal af. Laat ik maar verder gaan met mijn verhaal.

Ik heb mij rustig gehouden en eerst gewacht. Maar er gebeurde niks. Het scherm bleef staan, met de link van het artikel wat ik zou graag wilde lezen. Helaas was het scherm wit. Dus ik kon niet eens een regel lezen van het artikel. Toch wel jammer.

  

Toen er niks gebeurde probeerde ik alles uit. Van uitzetten tot resetten maar niks werkte. Erg vervelend. Toen kwam ik op het slimme idee om te wachten tot de batterij leeg was, zodat ik kon kijken of ik hem daarna wel kon aanzetten. Waar normaal een smartphone binnen een aantal uur leeg is, Besloot mijn mobiel het nog 4 dagen vol te houden. Beetje vreemd, vinden jullie ook niet?

Nu leef ik dus al 4 dagen zonder mobiel. En ik moet zeggen het gaat aardig goed. Het vervelends vind ik dat ik niet bereikbaar ben. Zo wilde ik mijn collega van het station halen zodat ze niet hoefde te lopen. Maar dat ging een beetje lastig aangezien mijn mobiel het niet deed. Zo wilde ik een paar dagen later een collega bellen om wat te vragen, maar dat ging nogal lastig. En ga zo maar door...

Op een gegeven moment merkte ik hoeveel ik eigenlijk mijn mobiel pak. Als was ik al van het "zo min mogelijk mijn mobiel gebruiken". Zo pak ik hem niet in gezelschap en met verjaardagen enz.. En als ik op straat loop kijk ik liever voor me dan dat ik onder een auto loop.  Maar als ik een dag alleen thuis ben, pak ik hem wel vaker. Even op de bank de laatste social media bekijken en als ik mijn tanden ga poetsen kijk ik altijd of er nog een belangrijk mailtje is binnen gekomen. 

Conclusie, mijn verslaving valt gelukkig wel mee. Ik vind het wel rustig zo. Maar ik ben blij als straks mijn leentoestel binnen is. Zo kan ik weer een sms'je sturen om met vriendinnen af te spreken. Want dat heb ik best wel gemist!